در مقایسه با شور و شوق قبل از انتخابات با دلمردگی اکنون جامعه و بی تفاوتی و دل نگرانی و تشویش، دیگر دل و دماغی برای سرک کشیده در دنیای مجازی و مرور اخبار مختلف و اغلب ناامیدکننده و حرص درار ندارم...
بعد از اتفاقات انتخابات و بیکاری  یکماه و چند هفته ای در شرکت جدیدی مشغول به کار شدم و کلا خودم را بی خیال سیاست و حوالی ان شدنم چون دیگر سود نمی بینم جز حرص و جنگ اعصاب و فحش و بد و بیراه گفتن به زمین و زمان ....
کار جدید؛ محیط جدید؛ آدماهای جدید...وقتی اولین فیش حقوقی اولین ماهم را با آخرین فیش حقوقی شرکت قبلی مقایسه میکنم... به این نتیجه مثبت رسیدم که شرکت قبلی مصداق بارز که بگویم تحفه ای! بیش نبوده...صدوبیست کیلومتر رفت و امد به محل کار پایین ترین حقوق ممکن و کار مزخرف و پراسترس مدیریت پروژه! دست اخر هم از سرو ته آن دو صنار شاهی  آن میزدند و چندرقاز کف دستت با هزار و یک منت می دانند تازه همین موقعیت کاری هم با هزار و یک بدبختی بدست آوردم... که دو سه هفته مفت بیگاری و حمالی بدون هیچ حقوق و بیمه و اولین قرارداد سه ماه کارگری بدون احتساب اضافه کاری و مزایای حداقل کارگری برای یک لیسانس مهندسی برق سه سال سابقه! انهم از یک شرکتی با دک و پوزی که پروژه میلیاری دارد و اینهه اجهاف و ظلم در حق کارگر...که سود و استفاده به جیب جمع مافیایی اعضای هیئت مدیره و سهام دارانش برود، از ازشان نگذرد.
باید قبول کنیم که با بحران بیکاری دست اینچنین آدمکهای کفتارصفتی برای چاپیدن باز شده! باید به سازشان برقصی و بسازی و بسوزی! و همین چس مثقالی را هم که میدهند باید حلوا حلوا کرد!

هرچند در این شهر خرابشده اگر ماه ها و سال بگردی عمرا اگر شرایط ایده آل کاری گیرت بیاید اما باید جایی باشد که حداقل ها بشود در آن جستجو کرد...

زكجا آمده‌‌ام؟ آمدنم بهر چه بود؟
به كجا مي‌روم آخر،ننمايي وطنم؟

مقدمه: از 25اسفند زندگی مشترک آغاز کردیم...
لیست خرید: سبزی خوردن، خیارشور، گوجه فرنگی،سیب زمینی و ...
محل خرید: میدان "چه کنم مشهد" میدان بی سروته و غاراش میش مشهد؛ میدان شهدا!
وسیله نقلیه: دوچرخه کوهستان اخوی ته تغاری سرباز!



سبد خرید: جعبه پلاستیکی میوه های پوکیده تنظیم بازار عید!(بستمش به عقب همین دوچرخه فوق الذکر)
وقت خرید: بازگشت از محل کار؛ 5و نیم تا هشت و نیم شب
دیگر: خرید میدان شهدا برگشتم ساعت حول و حوش هشت خورده ای ....وای ! نانوایی غلغله...شاطر: نان نداریم ته صفی ها واینستن(به مشهدی)
دیگر: ساعت نزدیک 9 شب: یک پلاسیتک تو جیب بقل کتم هست...ش یک مچاله کوپن اعلام و نااعلام!
روغن و شکر کوپنی اعلام شده: روغن به شماره 533، هفتصدوپنجاه گرم به قیمت 450تومن و شکر به شماه 521 یک بسته به قیمت300تومن!
آخر: بازگشت به خانه...ساعت 10شب...غذا:کوکوسبزی.

بعد از فراغت از کار روزمره، چند ساعتي رو مجال ميشه كه وقتمو مفيد پر كنم.
اول از همه مهمتر كه واسه آينده شغلي‏ام هم مهمه و مفيد؛ يادگيري زبان تا حد مكالمه...وقتي مي‏بينم چند تا از همكاران به راحتي انگليسي صحبت مي‏‏كنم، من به طرز حرص‏آلود و حسرت‏آوري دنبال يادگيري هستم...ابتدا واسه يادگيري لغات؛ نرم افزار نارسيس(ورژن5) رو نصب كردم كه با تكنيك يادگيري لايتنر و با تكرار روزانه كلمات رو به حافظه دايم منتقل ميكنه...دوم اينكه؛ پيگير يك مرجع خوب واسه يادگيري مكالمه بودم، كه پس 4 سي دي صوتي يادگيري زبان نصرت و به توصيه دوستم، مجموعه يادگيري ويدويي: ها دو يو دو(how do you do) به هر جون كندني بود تهيه كردم كه با توجه به اينكه يك مجموعه قديمي هست ولي باز هم با پرس و جويي كردم ميتونه مورد خوبي واسه يادگيري و تقويت مكالمه باشه.

امشب شب فوق‏العاده سردي رو پشت سر گذشتم. بعد از اتمام ساعت كاري، با همكارم سري به مجتمع كامپيوتر تك زديم و بعد به خونه اومديم...طي روز هم هواي سرد و مه‏لودي بود خصوصا منطقه خارج از شهر كه شركت در اون قرار داره...اولين روز و شب سرد، روز تولد امام رضا بود. البته ديشب كه رفتيم حرم به نسبت هواي بهتري بود...ازدهام جمعيت هم اينوهو شب سال تحويل! اومد و شد واقعا مشكل ..كه كلي از مسير حرم تا خونه رو پياده گز كردم...

برگرفته از ویژه برنامه دفاع مقدس.