:: یک خراسانی ::  

هرگز تاريكي را لعن و نفرين نكنيد، بلكه سعي كنيد شمعي روشن كنيد تا قسمت كوچكي از آن را روشن كرده باشيد.كنفسيوس

ديگر آنقدر انرژي ندارم كه بخواهم در موقعيت حساس...حرص و جوش بي اثر و بي حاصل بكنم و بايد و لازمه كه از شرايط مرده كنوني بهترين استفاده رو ببرم. در بدترين حالت هم بايد به دنبال كورسوي اميد و روشنايي بود!اينقدرها عمر ما آدمها بي‏ارزش نيست كه بخواهيم بي‏خود و بي‏جهت در خود بلوليم و بناليم و كاري از پيش نبريم؛ چون فردا روز كه گرد پيري بر رخصارمان گذشت، نميخواهم حسرت روزهاي طلايي اكنون جواني را بخورم! و دراين حرفي نيست كه جواني بزرگترن سرمايه عمر است.
من لالايي‏ها رو ميگم كه خوابم ببرد!!